Voor vandaag stond Gran Canaria op het programma. Johan en ik hadden de geboekte excursie geannuleerd omdat we zelf de boel wel eens wilden verkennen. De boot legde aan op 5 minuten loopafstand van Las Palmas dus we konden makkelijk te voet de stad inlopen. Met handen en voeten hebben we de mevrouw van de busmaatschappij daar duidelijk gemaakt waar we naartoe wilden en een buskaartje gekocht. Daarna zijn we daar op de bus gestapt naar het oude gedeelte van Las Palmas. (Vegueta). Hier hebben we de kathedraal bezocht (zie de foto onder) en natuurlijk Casa de colon (het huis van Columbus).  Terwijl we door de oude stad liepen kwamen we verschillende excursiegroepen van onze boot tegen en hierop moesten we wel gniffelen: Wij hadden slechts 1 euro betaald om daar te komen en konden nu in alle vrijheid de boel verkennen. Omdat we de afgelopen dagen heel veel in de bus hebben gezeten, besloten we uiteindelijk helemaal te voet terug te lopen naar het moderne deel van Las Palmas. Toen merkten we pas hoe ontzettend warm het er was, maar we hebben doorgezet en uiteindelijk onze inspanningen beloond met een lekker ijsje! Terug in het moderne deel hebben we nog wel wat gewinkeld bij de Bijenkorf van Gran Canaria (de winkel heette weliswaar anders, maar deed er wel erg aan denken) en bij een flink uit de kluiten gewassen shopping mall. Uiteindelijk vond ik een fles lekkere parfum die een stuk goedkoper was als in Nederland. Achteraf had ik beter  even na kunnen denken want ik heb thuis nog drie nieuwe flessen staan, maarja als het zo warm is als hier wil je liever niet meer nadenken. Terug op de boot vonden we allebei dat het fijn was om even een dag “niets” te doen. Voor ons zou een langer verblijf op Gran Canaria niet echt een goed idee zijn omdat het echt een toeristisch eiland is voor de zon en strandliefhebber.

Vandaag meerde het schip aan in Agadir en hebben we weer een totaal andere kant van Marokko gezien. De bus voer ons mee naar het platteland van Marokko. Hier zie je de geitjes vredig grazen, maar niet op mooie groene grasvelden maar in de bomen! Johan en ik lagen helemaal dubbel, maar die gekke geiten waren soms meters hoog in een “Argan tree” geklommen.….Na ongeveer een uur rijden, kwamen we aan bij onze eerste bestemming (Taroudant), wat ook wel het kleine Marrakech wordt genoemd. Hier zijn we door de markten (“souks”) gelopen , wat een hele belevenis was. Het lijkt alsof je jaren teruggaat in de tijd als je ziet wat voor handwerk en etenswaren daar worden aangeboden. De Marokkaanse bevolking hier was aanvankelijk vriendelijk tot Johan zijn camera tevoorschijn haalde en flink om zich heen begon te klikken. Ze maakten wegwerpgebaren en keken zelfs een beetje bang. Later begreep ik dat het een oud Berbers bijgeloof is dat ze denken dat je een stukje van hun ziel meeneemt als je een foto maakt.  Johan heeft dit eenvoudig opgelost door daarna alles te gaan filmen. Ik heb maar niet meer nagevraagd wat het bijgeloof daar dan over zegt…Rond het middaguur waren we uiteindelijk op ons hoofdbestemming: De oase van Tiout. Dit was wel het meest bijzondere van de tour omdat je hier echt kon voelen hoe een groot deel van de arme plattelandsbevolking leeft. Deze mensen hadden na de lunch nog een heel bijzondere attractie voor ons in petto. We werden op ezels gezet en deze ezels joegen ze door de straten van dat Berberdorp, terwijl kinderen en volwassenen met ons meerenden.  Johan probeerde weer foto’s te maken maar dat beviel slecht op een wild hobbelende ezel. Uiteindelijk heeft hij zijn dure kamera aan een van de mensen daar gegeven en deze man renden steeds tussen alle ezels door om foto’s en filmpjes te maken van ons. Hij deed geweldig zijn best, maar ik begon me wel steeds meer af te vragen hoe het zou gaan aflopen met Johan zijn camera en met ons.  Gelukkig is het allemaal goed gegaan en zijn we inmiddels weer veilig op ons schip op weg naar onze volgende bestemming: Gran Canaria!

Het is nog bewolkt als we aankomen in Casablanca, maar dat verandert snel. Wanneer we eenmaal bij onze eerste plaats van bestemming komen (Rabat) staat de zon al hoog aan de hemel. Het is vandaag zo’n 25 graden geweest in Noord-Marokko en dat was wel even wennen. Zeker de Amerikanen klaagden hun nood toen de airco in de bus kapot bleek (I can’t breath in this heat, oh my god!).  Toen de airco eenmaal gerepareerd was, konden zelfs de Amerikanen niets meer bedenken om over te klagen want Marokko is werkelijk een hartstikke leuk land. De mensen zijn aardig, niet opdringerig en ze hebben in het voorjaar hele mooie tuinen (met ooievaars!) en nog mooiere bouwwerken en moskees. Ik wist het niet, maar Marokko heeft een koning (Mohammed). We zijn bij zijn prachtige paleis in Rabat geweest, maar helaas de goede man was niet thuis. De koning heeft meer een regerende functie dan in Nederland en is opperbevelhebber van het leger. Naast deze koning is uiteraard het geloof een belangrijk thema geweest tijdens onze excursie.  De islam is erg belangrijk in dit land, ook de vlag van Marokko (rood met een groen pentagram) verwijst hiernaar. De vijf punten van het pentagram zijn de vijf ´geboden´ van een goede moslim. Dit zijn:  Er is één god en dat is Allah, een goede moslim  moet vijf maal per dag bidden,  de armen helpen, vasten tijdens de Ramadan en eenmaal in het leven de reis naar Mekka maken. Ik zou verder de diverse plaatsen nog op kunnen noemen waar we waren in Casablanca en Rabat maar ik denk dat de beelden veel meer tot verbeelding spreken. Linksonder in beeld is een diashow van de reis tot nu toe, klik deze gerust eens aan. Op de onderstaande foto Johan en ik bij het Mohammed V Mausoleum.    

Vanochtend schrokken Johan en ik van elkaar wakker: Het was al half elf!! en dat was precies het tijdstip waarop het ontbijtbuffet afgelopen zou zijn. Als twee tornado’s vlogen we naar de lift om er vervolgens achter te komen dat de klok een uur terug was gegaan. Dit is ideaal: Een schip waar je nooit te laat bent! En morgenochtend zal precies hetzelfde zich herhalen; ook dan gaat de klok een uur terug.  Het enige nadeel van deze fijne aanpassingen is dat het omgekeerde ook een keer gaat gebeuren (klok twee uur vooruit!), maar daar willen we liever nog niet aan denken. Wat we wel bedacht hebben, was om ons heerlijk op de ligstoelen van het zonnedek te nestelen… We moesten wel goed zoeken naar een fijn plekje uit de wind want in de straat van Gibraltar waait het dus flink, waardoor het schip heel de dag al gezellig op en neer schommelt. Verder  was het vandaag een goed moment om eens het schip verder te verkennen. Zo kwamen we allerlei bars, restaurants en fun voorzieningen tegen. De Norwegian Jade heeft een eigen casino, theater en zelfs een bioscoop. Vanavond hebben Johan en ik genoten van onze eerste Muscial voorstelling in het theater waarvan we een foto hebben bijgevoegd.  Nu gaan we snel slapen, voor de grote dag morgen: Casablanca!

Het cruiseschip waarmee we varen is de Norwegian Jade. Het is een enorm schip uit de stal van NCL (Norwegian Cruise Line).  Er kunnen op dit schip zo’n 2400 gasten en 1000 man personeel. Toch heb je niet het gevoel dat het druk of vol is. (maar misschien komt dat nog).  Veel van de gasten zijn Amerikanen, aan de ene kant is dat voordelig omdat alles hier in dollars afgerekend wordt en zonder belasting/invoerrechten.  Voor ons Nederlanders, altijd uit op VOORDEEL is dat erg fijn! Aan de andere kant ademt het schip Amerikaanse kneuterigheid uit. Voor wie nieuwsgierig is: Je wordt gewaarschuwd voor alles wat los en vast zit. (rauw eten, noro virus, hete thee). Daarbij werden we verwelkomd door harde muziek waarop een aantal dames semi blij stond te dansen… Alles voor de buitenkant, toch?  Maar goed, we zijn inmiddels onderweg naar Marokko en zullen over een aantal uren de straat van Gibraltar passeren... spannend, spannend, morgen meer over hoe dat is geweest!