Vrijdag 6 juni, de dag van de terugreis! Inmiddels zijn onze koffers gepakt en zitten we met onze " winterkleren" in de aanslag, klaar om terug te rijden naar het vliegveld. Aan de ene kant zijn we wederom een beetje treurig dat er nu toch echt een einde gaat komen aan deze onvergetelijke Honeymoon, aan de andere kant zijn we blij om terug te kunnen naar ons vertrouwde huisje, Chester, ouders familie en vrienden. En ach 17 graden is ook zo erg nog niet als je moet werken.... Maar nu eerst deze laatste honeymoon post erop zetten. Achteraf kunnen we zeggen dat deze reis al onze verwachtingen heeft overtroffen...Het was echt een onvergetelijke ervaring! De laatste foto's zijn linksonder te bekijken. Hopelijk krijgt deze blog snel weer een vervolg. Nu eerst een de reis naar huis. Adios Mallorca!

Woensdag 3 juni hebben we onze ogen uitgekeken in Fornatlux, dat tot tweemaal toe als mooiste dorp van Spanje is uitgeroepen. Dat heeft het vooral te danken aan de ligging tegen een berghelling aan. Omdat de wegen smal en stijl zijn, heeft hier het asfalt noch de auto zijn intrede gedaan. En dus is heerlijk slenteren over eeuwenoude keien, trappen en bewonderen wij de bloemen waarmee de dorpsbewoners hun huizen en tuinen opfleuren. Prachtig!

We zijn verder gereden met de cabrio door het hooggebergte, op weg naar het klooster in Lluc en tot slot het noordelijkste puntje van Mallorca, Cap de Formentor. Deze route is adembenemend, maar vereist ook vele stuurmanskunsten over de meestal smalle en bochtige wegen. Een leuke cabrio-dag!

Tja, wat valt er te zeggen over deze dag? De zon hoog aan de hemel, blauwe lucht, twee ligstoelen onder een palmboom en een rietgedekte parasol en een zwembad met een zwem-meermin. Oh ja, en een 'beachbar' met een lekkere en gezonde snack.

Over eten gesproken: de Malorcanen weten wat lekker is! De keuken heeft Spaanse en Italiaanse invloeden. Het buffet van ons hotel Es Port is prima. Vanavond had de kok zizhzelf overtroffen met Canneloni, kalkoenborst in abrikozensaus, heerlijke groenten, wortelcake, ... en dan moet het toetje nog komen! Mocht je ooit in Puerto de Soller komen: restaurant Randamar met vetrrmelding in de Michelin gids is een aanrader; de overtreffende trap van gezellig en lekker tafelen!

En ook nu -laat op de avond- genieten we nog van het heerlijke weer op het zeer fraaie terras van ons hotel. Oh, wat een fantastische huwelijksreis!

Vandaag hebben we weer een heerlijke autorit door de Bergen (Sierra de Tramuntana) van Mallorca gemaakt. We hebben verschillende pittoreske dorpjes gezien zoals Santa Maria, Portol, Orient en Bunyola. Deze dorpjes liggen verscholen tussen bergen van 1200 tot 1500 meter, wat bijzondere fraaie plaatjes oplevert. Uiteindelijk kwamen we bij een wandelroute naar een kasteel, welke zich bovenop een van die bergjes  bevindt. Een lange, smalle weg met haarspeldbochten leidt ons met de auto de eerste paar honderd meter naar boven. De laatste anderhalf uur moesten we zelf lopen. Vergezeld door enkele berggeiten (sommige hadden zelfs lammetjes) beginnen we aan onze tocht naar boven.  Toen ik (Chantal) halverwege in de gaten kreeg hoe ver we nog omhoog moesten, wilde ik eigenlijk opgeven. Echter, Johan en de berggeiten hebben me erdoor heen gesleept (wat zij kunnen, moet ik ook kunnen). Uiteindelijk was de lange tocht zeker de moeite waard, want het uitzicht bovenop was van een geweldige schoonheid. Aan de ene kant zagen we de grote baai van Palma, als je de andere kant opkeek, zag je het andere deel van Mallorca. Maar ik vond het allemaal toch een beetje eng, zeker toen ik Johan met camera op een rotsblok boven een ravijn van honderden meters diep zag liggen.  Maar ach, je moet wat over hebben voor de perfecte foto, toch?? Nu zijn we in ieder geval weer veilig terug en gaan we ons weer opmaken voor een dagje zwembad morgen!

Hallo, mag ik me even voorstellen: ik ben Chester geboren op 1 januari 2009. Op dit moment zijn mijn baasje en vrouwtje op huwelijksreis, daarom logeer ik bij een ander baasje en vrouwtje (van een zekere Lady de Labrador) in Waalwijk.

Mijn baasjes zijn hier allemaal wel druk aan het schrijven over hun belevenissen in verre oorden, maar ook ik maak hier het nodige mee in Waalwijk: zo zie ik elke dag als ik uitgelaten word de nodige vogels en duiven op een grasveld, die mij uit  gaan zitten sarren door op ongeveer drie meter te blijven zitten, want ze denken natuurlijk "zo’n klein hondje maakt ons niks". Maar ik ben dan wel klein maar vlugger dan het geluid, dus ze schrikken zich af en toe een aap als ik ineens vlakbij ze ben!

Ook kom ik iedere dag wel andere hondjes tegen: Danko, Gabbertje, Noah en nog twee andere kleine hondjes waar ik de namen niet van weet. Ook krijg ik van een vrouwtje uit het Troelstrapark wel eens vanaf 4 hoog een brokje toegeworpen terwijl ze uitroept: “Wat ben jij toch een schatje!”. Nou, dat weet ik van mezelf ook wel hoor, dat ik een schatje ben. Maar ik vind het wel leuk als ze dat zeggen.

Vandaag ga ik trouwens weer naar school! Ik leer daar allerlei dingen zoals 'zit', 'af' en het 'op de voet' volgen van mijn baasje. Met dat laatste ben ik 'm steeds ver vooruit; zeggen ze tegen mij dat ik rustiger moet lopen, nou als ie nou zelf eens wat sneller liep...!?

Er is een ding wat ik niet snap. Soms zeggen het tweede baasje en vrouwtje dat ze even e-mail moeten ophalen. Ze kijken dan op zo’n dom, duf scherm. Als dat nou speeltjes zijn dan weet ik het niet meer! Woefie-woefie, beertje en het balletje zijn toch 1000x interessanter om mee te spelen dan zo’n gekke laptop!!?

Nou tot ziens hoor! Ik heb nu weer lang genoeg achter die suffe laptop gezeten en ga eens lekker spelen!

Chestertje