Ik heb Barcelona altijd al een heerlijke stad gevonden. Door de IJslandse aswolk hebben we extra lang kunnen genieten van de sfeer, prachtige gebouwen, parken en kunst.Vanochtend zag ik dat er twee bekende Nederlanders zijn gesignaleerd in Barcelona...

We hebben in de blog nog weinig verteld over ons cruise schip, de Norwegian Jade. Met 15 decks en een lengte van 295 meter (!),  een maatje groter dan de Aida Diva waarmee we vorig jaar voeren. Over het geheel genomen is de Aida wat moderner en smaakvoller afgewerkt, maar de Norwegian Jade heeft als plus dat er ongelooflijk veel restaurants (10) en bars (11) aan boord zijn waar iedere avond live muziek wordt gespeeld (variërend van jazz / swing tot disco). En omdat ze hier zijn gericht op Amerikanen is het ook een typisch Amerikaans eetfestijn: 24 uur per dag gratis eten en drinken (koffie, thee, ice tea, water en… melk!). Het eten is prima aan boord. De restaurants zijn vrijwel allemaal tegen bijbetaling, uitgezonderd de twee grote (en fraaie) dining rooms. De Amerikanen schijnen dit geweldig te vinden, maar wij geven de voorkeur aan het buffet restaurant. Kun je tenminste zelf het lekkerste hapje uitzoeken en je hoeft geen half uur te wachten voor je aan tafel kunt. Oh ja, soft ijs kunt je hier ook gratis krijgen aan boord, zo tot een uur of twaalf ’s nachts (!).

Die IJslanders: eerst ons spaargeld (nou ja, gelukkig niet ons spaargeld) en nu het vliegverkeer. We hebben net gehoord dat ons vliegtuig zondagochtend is geannuleerd. Dinsdag is er pas weer een eerste mogelijkheid; let wel mogelijkheid: er zijn passagiers die al sinds woensdag 14 april vastzitten en die krijgen natuurlijk voorrang. Gelukkig hebben wij rond 16.00 uur tijdens het half uur dat het schip dicht genoeg bij de kust voer om het mobiele signaal op te pikken ons hotel geboekt op de Ramblas (100 meter in de zijstraat Calle l’Hopital).We mogen daar blijven tot we een manier hebben om naar huis te komen. Ach ja, er zijn vervelendere plaatsen op deze aardbol om te stranden (volgens Johan, Chantal wil wel graag naar huis en als het even kan NIET met het vliegtuig).... Als we in Barcelona zijn hebben we hopelijk weer een goede internetverbinding en kunnen we eens goed na gaan denken over de terugreis. Als het vliegtuig dinsdag nog steeds niet vliegt, wordt dit waarschijnlijk met de trein, alleen de Franse spoorwegen staken al een week en door dat land moeten we wel eerst heen voordat we naar huis kunnen. Op het schip is de chaos inmiddels ook compleet: Er staan heel veel boze Engelsen, Duitsers en Nederlanders bij de informatiebalie maar NCL kan ook niets doen.  We hebben nog even geprobeerd mee te varen naar Monaco (desnoods als verstekeling!), maar ook dat is niet mogelijk, tenzij we de hele reis betalen.

Wordt vervolgd!

Vandaag kwam de boot aan in Malaga, het zuiden van Andalusië. Onder Nederlanders is deze streek beter bekend als de “Costa del Sol”, maar daar was bij aankomst weinig van te merken. Er hingen dikke wolken boven de Spaanse Costa en het regende. Gelukkig konden we meteen de bus in om onze toch te beginnen naar Granada en het Alhambra. Het weer was al opgeklaard toen we na 2 uur rijden in Granada aankwamen. Dat was op zich wel fijn want we gingen een stadswandeling maken. Misschien zijn we inmiddels verwend maar we vonden Granada het niet echt hebben. Het plaatsje is weliswaar oud en heeft een mooi uitzicht op de paleizen van het Alhambra, maar verder was het volgens Johan een “verpauperde bende”. Gelukkig kon de gids geen Nederlands, net als de rest van de bus, waardoor we ongestoord in het Nederlands konden roddelen. We hebben ons ook verbaasd over uiterst slome Amerikanen die nog met geen stok vooruit te krijgen waren en tegen het einde van de trip jammerden om iedere trap die ze op moesten.  Maar los hiervan was het Alhambra echt hartstikke indrukwekkend. Voor de liefhebber: het Alhambra is een Moorse/Arabische nederzetting uit lang vervlogen tijden in het zuiden van Spanje. De Arabieren hebben hier vanaf circa 700 een nederzetting gebouwd die zich ontwikkeld heeft tot een uiterst rijke stad. Destijds werd overigens het gehele zuiden van Spanje overheerst door de Arabieren of Moren. De rijkdom is af te lezen uit de vele paleizen die gebouwd zijn, waarvan er nu nog één overeind staat. Vanaf 1492 wordt de overheersing door de Arabieren beëindigd en worden ze verjaagd door de katholieken. Zij richten de gebouwen opnieuw in, maar verwoesten niets. Helaas gaat in de 19^de eeuw fout als ene Napoleon voorbij komt. De kathedraal (voorheen moskee) en één paleis blijven gespaard voor de verwoestingen. Die hebben ook een positieve zijde, want daardoor komt er ruimte voor zeer fraaie tuinen waar we nu nog van kunnen genieten!

Johan en ik staan ’s ochtends om 10.00 uur startklaar om de hoofdstad van Madeira, Funchal te gaan bekijken.  Het plan is namelijk dat we in drie uur tijd langs alle bezienswaardigheden in de hoofdstad van Madeira zullen rennen. Volgens mij hebben we dat redelijk efficiënt  voor elkaar gekregen, met behulp van een taxi en wat geluk….We hebben eerst de oude markt gezien. Dit is een soort bazaar waar de bevolking  bloemen en fruit (ver)koopt. Het leuke is dat ze je ook allerlei soorten exotisch fruit laten proeven die je nog nooit hebt gezien. Uiteindelijk heb ik een “ding” gekocht wat leek op een gebutste mango en wat heerlijk zoet smaakte. De pitten heb ik bewaard, daar ga ik thuis eens mooi een boom uit laten groeien. Na de bazaar hebben we wat hoofdwinkelstraten bekeken. We kwamen langs de kathedraal en het paleis van justitie. Alles ligt er aan schilderachtige pleintjes met mooie bloemen en fonteintjes. De twee stadsparken die we gezien hebben waren een grote bloemenpracht. Dat hebben ze daar echt goed voor elkaar! Aanstaande zondag is er trouwens een groot bloemenconcours… De bloemen die dan te zien zijn komen allemaal uit….. Nederland!  Naast al dit moois hadden we nog een minder leuk doel. We moesten naar de plaatselijke apotheek omdat Johan was getroffen door voedselvergiftiging. Nou, leg dat maar eens op een fijne manier uit in het Portugees! Uiteindelijk trok de mevrouw van de apotheek een lade open en toen kwamen daar ineens pilletjes uit die gelukkig wonderen bleken te doen. Johan knapte snel op en daardoor stonden we om 13.00 uur klaar voor de jeepsafari!  We zijn met een jeep de bergen van Madeira ingereden, wat ook weer heel bijzonder was. We hebben een aantal watervallen gezien (Chantal is dol op watervallen!) en soms stopte de jeep voor een vergezicht over Funchal. De gids was erg aardig en heeft ook veel verteld over 20 februari toen Madeira is getroffen door noodweer en modderstromen. In Funchal is alles opgeruimd maar in de bergen kun je nog wel zien welke schade het noodweer heeft aangericht.  Al met al waren Johan en ik erg enthousiast over het eiland. We zagen onszelf er al helemaal wonen, of als dat niet kon, zouden we gaan voor een tweede huis. Deze droom duurde (voor Chantal) precies tot het moment dat de gids vertelde dat het vliegveld in Madeira één van de gevaarlijkste ter wereld is.  Ach, misschien is Nederland dan toch nog zo slecht niet? Eerst wacht ons in ieder geval weer een dag op zee voordat we vrijdagmorgen Malaga/Granada zullen gaan ontdekken.