In april 2010 kwam Johan's Pink Roccade naar mijn Kentalis voor echte filmopnames!
Ik weet nu meteen dat ik geen filmster wil worden, want het lange wachten gaat je echt tegenstaan.. Maar voor een keer was wel hardstikke leuk om mee te maken!
In onderstaande link zie je mij aan het "werk" als behandelaar en Johan komt even in beeld als figurant, een krant lezende figurant dan...
Ik heb Barcelona altijd al een heerlijke stad gevonden. Door de IJslandse aswolk hebben we extra lang kunnen genieten van de sfeer, prachtige gebouwen, parken en kunst.Vanochtend zag ik dat er twee bekende Nederlanders zijn gesignaleerd in Barcelona...
We hebben in de blog nog weinig verteld over ons cruise schip, de Norwegian Jade. Met 15 decks en een lengte van 295 meter (!), een maatje groter dan de Aida Diva waarmee we vorig jaar voeren. Over het geheel genomen is de Aida wat moderner en smaakvoller afgewerkt, maar de Norwegian Jade heeft als plus dat er ongelooflijk veel restaurants (10) en bars (11) aan boord zijn waar iedere avond live muziek wordt gespeeld (variërend van jazz / swing tot disco). En omdat ze hier zijn gericht op Amerikanen is het ook een typisch Amerikaans eetfestijn: 24 uur per dag gratis eten en drinken (koffie, thee, ice tea, water en… melk!). Het eten is prima aan boord. De restaurants zijn vrijwel allemaal tegen bijbetaling, uitgezonderd de twee grote (en fraaie) dining rooms. De Amerikanen schijnen dit geweldig te vinden, maar wij geven de voorkeur aan het buffet restaurant. Kun je tenminste zelf het lekkerste hapje uitzoeken en je hoeft geen half uur te wachten voor je aan tafel kunt. Oh ja, soft ijs kunt je hier ook gratis krijgen aan boord, zo tot een uur of twaalf ’s nachts (!).
Die IJslanders: eerst ons spaargeld (nou ja, gelukkig niet ons spaargeld) en nu het vliegverkeer. We hebben net gehoord dat ons vliegtuig zondagochtend is geannuleerd. Dinsdag is er pas weer een eerste mogelijkheid; let wel mogelijkheid: er zijn passagiers die al sinds woensdag 14 april vastzitten en die krijgen natuurlijk voorrang. Gelukkig hebben wij rond 16.00 uur tijdens het half uur dat het schip dicht genoeg bij de kust voer om het mobiele signaal op te pikken ons hotel geboekt op de Ramblas (100 meter in de zijstraat Calle l’Hopital).We mogen daar blijven tot we een manier hebben om naar huis te komen. Ach ja, er zijn vervelendere plaatsen op deze aardbol om te stranden (volgens Johan, Chantal wil wel graag naar huis en als het even kan NIET met het vliegtuig).... Als we in Barcelona zijn hebben we hopelijk weer een goede internetverbinding en kunnen we eens goed na gaan denken over de terugreis. Als het vliegtuig dinsdag nog steeds niet vliegt, wordt dit waarschijnlijk met de trein, alleen de Franse spoorwegen staken al een week en door dat land moeten we wel eerst heen voordat we naar huis kunnen. Op het schip is de chaos inmiddels ook compleet: Er staan heel veel boze Engelsen, Duitsers en Nederlanders bij de informatiebalie maar NCL kan ook niets doen. We hebben nog even geprobeerd mee te varen naar Monaco (desnoods als verstekeling!), maar ook dat is niet mogelijk, tenzij we de hele reis betalen.
Wordt vervolgd!
Vandaag kwam de boot aan in Malaga, het zuiden van Andalusië. Onder Nederlanders is deze streek beter bekend als de “Costa del Sol”, maar daar was bij aankomst weinig van te merken. Er hingen dikke wolken boven de Spaanse Costa en het regende. Gelukkig konden we meteen de bus in om onze toch te beginnen naar Granada en het Alhambra. Het weer was al opgeklaard toen we na 2 uur rijden in Granada aankwamen. Dat was op zich wel fijn want we gingen een stadswandeling maken. Misschien zijn we inmiddels verwend maar we vonden Granada het niet echt hebben. Het plaatsje is weliswaar oud en heeft een mooi uitzicht op de paleizen van het Alhambra, maar verder was het volgens Johan een “verpauperde bende”. Gelukkig kon de gids geen Nederlands, net als de rest van de bus, waardoor we ongestoord in het Nederlands konden roddelen. We hebben ons ook verbaasd over uiterst slome Amerikanen die nog met geen stok vooruit te krijgen waren en tegen het einde van de trip jammerden om iedere trap die ze op moesten. Maar los hiervan was het Alhambra echt hartstikke indrukwekkend. Voor de liefhebber: het Alhambra is een Moorse/Arabische nederzetting uit lang vervlogen tijden in het zuiden van Spanje. De Arabieren hebben hier vanaf circa 700 een nederzetting gebouwd die zich ontwikkeld heeft tot een uiterst rijke stad. Destijds werd overigens het gehele zuiden van Spanje overheerst door de Arabieren of Moren. De rijkdom is af te lezen uit de vele paleizen die gebouwd zijn, waarvan er nu nog één overeind staat. Vanaf 1492 wordt de overheersing door de Arabieren beëindigd en worden ze verjaagd door de katholieken. Zij richten de gebouwen opnieuw in, maar verwoesten niets. Helaas gaat in de 19de eeuw fout als ene Napoleon voorbij komt. De kathedraal (voorheen moskee) en één paleis blijven gespaard voor de verwoestingen. Die hebben ook een positieve zijde, want daardoor komt er ruimte voor zeer fraaie tuinen waar we nu nog van kunnen genieten!
